Φίλοι μου, η σύζυγός μου μάς περιμένει.
Ο πατέρας μου πιστεύει ότι θα κρατήσει μόνο λίγους μήνες.
Δεν θα σας γίνουμε βάρος για πολύ, κ. Τσίζεκ.
Είναι τρομερό, Ντάβιντ.
Ας μην απελπιζόμαστε.
Κύριε Τσίζεκ!
Ο πατέρας φυλάγει κοσμήματα στο γραφείο του. Ξέρετε πού.
Αν υπάρξει ανάγκη.
- Χρειάζεστε βοήθεια; - Γεια σας, γεια σας.
Είναι ο κύριος Σιμάτσεκ. Από δω ο νεαρός Βήνερ.
- Σιμάτσεκ. - Είναι ο γείτονάς μου Φράντα.
Είναι καλός άνθρωπος.
Ένα μικρό δέμα για το ταξίδι.
Έτσι, λοιπόν. Αντίο.
- Λυπούμαστε πάρα πολύ. - Δεν φταίτε εσείς.
Η θεία Φρίντα μάς έγραψε πως είναι καλά στο Τερεζίν.
Τα παιδιά πηγαίνουν σχολείο.
Υπάρχει ορχήστρα, φαγητό... Ακόμα και ζεστό νερό!
Δεν θα είστε στριμωχτά, όπως έδω στο παιδικό, ε;
Μόνο που δεν καταλάβαμε γιατί γράφει πως ο θείος Όττο βήχει.
Όλοι αρρωσταίνουμε τέτοια εποχή.
Όμως, ο θείος Όττο είναι πεθαμένος εδώ και 15 χρόνια.
Καλή τύχη!
Αλίκ!
Έλα δω!
Κύριε Σιμάτσεκ...
Θεέ μου!
Κύριε Βήνερ, τί γυρεύετε εδώ;
Χρειάζομαι βοήθεια.
Αν σας δει κάποιος, θα μας εκτελέσουν όλους στη γειτονιά.
Δεν έχω άλλη επιλογή. Πρέπει να κρυφτώ.
Θεέ και Κύριε! Φύγετε αμέσως από δω!
Έχουμε και παιδιά.
Εβραίος!
Ένας Εβραίος εδώ!
Βοήθεια!
[ΒΟΗΘΑΤΕ ΑΛΛΗΛΟΥΣ]
Δεν μπορούν να ησυχάσουν για λίγο, τα μπάσταρδα;
Μπάσταρδα σημαίνει γεννημένα εκτός γάμου.
Αυτά εδώ είναι τα παιδιά των γειτόνων μας.
Ακριβώς.
Δεν ξέρω τι κάνει τους ανθρώπους να αυξάνονται...
...και να πληθύνονται.
Μάλλον κάποια διαστροφή του ενστίκτου αυτοσυντήρησης.
Ακόμα και να μπορούσες να κάνεις παιδί εσύ...
...εγώ με τίποτα δεν θα 'θελα να φέρω παιδί σ' αυτόν τον κόσμο.
Δεν είναι έτσι.
Σε παρακαλώ, πάψε να πιστεύεις στα θαύματα.
- Μην προσεύχεσαι σ' αυτήν για ένα παιδί. - Δεν προσεύχομαι.
- Α, ναι, το κάνεις. - Όχι, δεν το κάνω.
Προσευχήσου, λοιπόν. Δεν σε ξέρω, νομίζεις;
Παίρνεις πάντα αυτό το ύφος, όλο ευλάβεια.
Τα μάτια σου βουρκώνουν.
Και να, τα συναισθήματα ξεχύνονται από μέσα σου!
Δεν πας καλά!
Να 'τος, ήρθε και ο Ναζί φίλος σου!
''Πρέπει να βοηθάμε ο ένας τον άλλον!''
''Φίλοι μου, καλή σας ημέρα!''
- Πανάθεμά σε, με τ' αστεία σου! - Έχω κάτι για σας.
Καλημέρα, κυρίες και κύριοι. (στα γερμανικά)
Σας έχω μία έκπληξη.
Τί λες για αληθινό καφέ, Γιόζεφ;
Δεν ήταν ανάγκη.
Δεν θα μου πείτε εσείς τι είναι και τι δεν είναι ανάγκη.
Όταν μπορώ να δώσω, δίνω. Δεν είμαι σφιχτοχέρης εγώ.
Παρεμπιπτόντως, Γιόζεφ, τακτοποίησα το θέμα της άδειας οδήγησης.
Ευχαρίστησέ τον.
- Ευχαριστούμε, κ. Προχάσκα. - Χορστ! Χορστ...
Πολύ κεφάτος σήμερα, έτσι;
Γιατί να μην είμαι;
Μην ακούς τι λέει το Λονδίνο, Γιόζεφ.
Σε διαβάζω σαν ανοιχτό βιβλίο, αφεντικό.
Ηρέμησε. Δεν είμαι τιποτένιος. Υπήρξα μέλος της ''Πατριωτικής Λέσχης''.
Ελάτε, κυρία. Ελάτε να δείτε.
- Γιόζεφ, δεν σε ενδιαφέρει; - Μα και βέβαια.
Μην πεις λέξη.
Στο μυαλό σου έρχεται τώρα το Στάλινγκραντ
και η ατέλειωτη πολιορκία του Λένινγκραντ, σωστά;
Θα σου υποδείξω ποιά είναι τα λάθη και οι αυταπάτες σου.
Φαντάσου ότι εδώ είναι η Μόσχα.
Αυτά είναι τα στρατεύματά μας στο ανατολικό μέτωπο.
Η οπισθοχώρηση στη Ρεζέβα και το Βιάσμυ ήταν λαμπρή κίνηση
του επιτελείου μας, με καταλαβαίνετε;
Δημιούργησαν έναν θαυμάσιο χώρο για να ελιχθούν.
Με τον ερχομό της άνοιξης, ο Φύρερ θα ανανεώσει τις δυνάμεις του.
Και θα επιτεθεί σφοδρά εδώ με δυνάμεις συντριπτικά ισχυρότερες.
Πάνω-κάτω διαθέτει 250 μεραρχίες.
Και δεν είναι μόνο γερμανικές.
Ο μπολσεβικισμός θα δεινοπαθήσει στα χέρια των Ούγγρων,
των Ιταλών, των Ισπανών,
των εθελοντών από τη Γαλλία, το Βέλγιο...
Ακόμα και από τους Σλοβάκους!
Τσιγάρο;
Ας μην σου στερήσω 15 κορώνες...
Πήγε στις 20 κορώνες.
Παρεμπιπτόντως,
αύριο έρχεται μια οικογένεια να μείνει στο σπίτι των Βήνερ .
Το σπίτι καθαρίστηκε και απολυμάνθηκε.
Θα μπορούσε να είναι χειρότερα.
Ώστε αύριο μετακομίζουν στην έπαυλη Βήνερ...
Ελπίζω να έπαψες να τους λυπάσαι, έτσι;
Δεν ήταν εργοδότης μας μόνο. Ήταν...
...δικός μας άνθρωπος.
Πρόσεξέ με.
Αυτός ήταν ανώτερός σου και συ ανώτερός μου. Απλώς αυτό.
Σήμερα, ανώτερός μου είναι ο κύριος Κέπκε.
Σύμφωνοι, ήταν όμως εντιμότατος, δεν ήταν;
Βοήθησε πολύ και σένα, σωστά δεν τα λέω;
Κοίτα, δεν πιστεύω να περιμένεις να δείξω συμπάθεια σε έναν Εβραίο,
ή άλλον εχθρό του Ράιχ.
Ελάτε δω, κυρία μου, να δείτε τον σύζυγό σας.
Ήταν κάποτε ο δραστήριος Διευθυντής του Τμήματος Πωλήσεων.
Τώρα κάθεται εδώ αραχτός αργοπίνοντας τον καφέ του.
Ίσως θα 'πρεπε ν' αρχίσεις να δουλεύεις πριν σε πάρουν είδηση.
Ίσως θα 'πρεπε εσύ να γνωρίζεις ότι ενόσω έφτιαχνα
οχυρωματικά έργα στα σύνορα,
ένα δοκάρι έπεσε στο πόδι μου και το έσπασε σε τρία σημεία.
Προς γνώσιν σου, αυτό σημαίνει ''ανικανότητα προς εργασίαν''.
Κατάλαβα, ανίκανος... Ήρωας!
Θα το ξεχνούσα...
Ρίξτε μια ματιά. Υπέροχη δουλειά.
Η Λένυ μας το κέντησε.
Δεν είναι έξυπνη;
Ξέρεις, είπε πως το 'κανε για τον υπναρά θείο.
Έχω και γω ένα ίδιο, αλλά...
Πού χρόνος να το χαρώ, όλο δουλειά, δουλειά...
- Ποιόν παριστάνεις; - Εσένα, υπναρά!
Και συ γελάς, ε;
Ξάπλωσε.
Ξάπλωσε μέχρι να σαπίσεις.
Είσαι κι εσύ ήρωας.
Διάβολε, πού είναι...
Στην τσέπη σου. 'Ασε με να δω.
Σταμάτα, δεν είμαι παιδί. Και στο κεφάλι μου;
Φόρα αυτό το καπέλο.
- Μοιάζω με σκαθάρι. - Σου πηγαίνει.
Τί σημασία έχει, έτσι κι αλλιώς...
- Αποχαιρετιστήριο φιλί; - Όχι.
Είναι επικίνδυνο, ε;
Ξαφνικά, αρχίσαμε να καταλαβαινόμαστε.
Ένα νεύμα και μόνο αρκεί.
Μην πας, αν δεν θες. Δεν είσαι υποχρεωμένος.
Δεν κάναμε ήδη αρκετά γι' αυτούς;
Κανείς δεν ξέρει αν θα γυρίσουν ποτέ πίσω.
- Άσε με να σε βοηθήσω. - Σε παρακαλώ, όχι.
Μπορώ να δέσω μόνος μου τα κορδόνια μου.
Δεν μπορώ να τ' αφήσω εκεί, στους Ναζί.
Με καταλαβαίνεις;
Έδωσα τον λόγο μου και πρέπει να τον κρατήσω.
Δουλεύει.
Κύριε Τσίζεκ...
Ντάβιντ!
Παίρνετε το φως από τα μάτια μου;
- Τί γυρεύεις εδώ; - Δραπέτευσα από την Πολωνία.
Χρειαζόμουν πράγματα αξίας.
- Μα, δεν γίνεται να μείνεις εδώ. - Αύριο τη νύχτα θα φύγω.
Δεν με κατάλαβες. Δεν μπορείς να μείνεις ούτε λεπτό.
Αύριο το πρωΐ θα έρθουν εδώ Γερμανοί.
- Με σας; - Με μας, τί;
Α, στο σπίτι μας εννοείς!
Θεέ και Κύριε, τί περιμένεις εδώ;
Ανησυχούσα...
- Έλα, πάμε. - Ποιός είναι κει;
Καλησπέρα, κυρία Μαρίε.
Ντάβιντ!
Πάμε, πάμε.
Τί μυρίζει έτσι;
Χέστηκα πάνω μου. Σβήσε το φως.
Κράτα το χέρι μου.
Θέλεις και λίγη μαρμελάδα;
- Κλείσε την πόρτα. - Αυτό κάνω.
Ξέρεις, η γειτονιά μας δεν είναι πια ασφαλής.
Το μέρος δεν είναι ασφαλές.
Είναι γεμάτο δωσίλογους και χαφιέδες.
Δεν φαντάζεσαι
τι κάνουν οι ανώμαλοι καιροί σε φυσιολογικούς ανθρώπους.
Τα γουρούνια!
Μπορώ να φανταστώ.
Πώς είναι οι δικοί σου;
Δεν ξέρω. Νεκροί, το πιο πιθανό.
Μας έγραφες πως ήταν καλές οι συνθήκες στο Τερεζίν.
Κανείς δεν μπορεί να γράψει την αλήθεια από εκεί.
Είναι σταθμός μεταγωγών
για τα στρατόπεδα της Πολωνίας,
απ' όπου κανένας δεν βγαίνει ζωντανός.
Απολύτως κανένας.
Ήμουν τυχερός που δούλευα στη διαλογή προσωπικών ειδών.
Ρούχα και τιμαλφή. Μετά από 18 μήνες,
δωροδόκησα έναν αξιωματικό των SS.
Δραπετεύσαμε δύο άτομα.
Και τί σκέφτεσαι να κάνεις εδώ;
Εδώ έζησα όλη μου τη ζωή,
έτσι σκέφτηκα πως ίσως κάποιος εδώ με βοηθήσει.
Τώρα, άμεσα, τί λες να κάνεις;
Αύριο θα βρω τον φίλο μου έξω από την πόλη.
Του υποσχέθηκα πως θα βρω λεφτά για να μπορέσουμε να συνεχίσουμε.
Θα σε πάω εγώ εκεί. Έχω άδεια οδήγησης.
Έχω και δανεικό αμάξι
από έναν πρώην συνάδελφο.
Δούλευε στις αποθήκες σας.
- Πριν από τον πόλεμο. - Εννοείται.
Ίσως ο φίλος σου περιμένει σ' άλλο σημείο.
Όχι.
Θα τον έπιασαν. Θα φύγω μόνος. Εσείς επιστρέψτε.
- Πείτε πάλι ''ευχαριστώ'' στη σύζυγό σας. - Ίσως ο φίλος σου φανεί αργότερα.
Ίσως κάτι τον καθυστέρησε.
Ίσως.
Άλτ! Ελάτε εδώ.
Ω, Θεέ μου!
Καλημέρα.
Συγγνώμη, το αυτοκίνητό μας έχει κάποιο πρόβλημα.
- Πώς μπορώ να βοηθήσω; - Χρειαζόμαστε κλειδί νούμερο 13.
- Γαλλικό κλειδί νούμερο 13. - Ναι, κατάλαβα.
- Νούμερο 14. - 13.
Νούμερο 14. Τα ξέρω τα ''Τάτρας''. Είναι τσέχικα αμάξια.
Τότε καλώς.
Νούμερο 14, κλειδί νούμερο 14.
Μας σώσατε τη ζωή.
Γίναμε μούσκεμα από τη βροχή εδώ και μία ώρα.
- Έχετε αρκετά καύσιμα; - Ένα λεπτό.
Μας φτάνουν τα καύσιμα;
Σκατά!
Είμαι τελείως αδέξιος.
Είστε πολύ εξυπηρετικός και ευγενικός. Και πολύ ευχάριστος.
Νούμερο 14.
Βάλτε μπρος τη μηχανή, παρακαλώ.
- Όλα εντάξει; - Ναι.
Θερμές ευχαριστίες!
Ω, Θεέ μου!
Ντάβιντ.
Ευχαριστώ.
- Τί κάνεις; - Τί;
Κάνω συσκότιση και συ ανάβεις το φως;
- Μα, αφού τελείωσες. - Διάβολε, πρέπει να προσέχουμε.
Θεέ και Κύριε.
- Αυτή είναι η δικιά μου. - Πάμε.
Χίλια ευχαριστώ.
Ξέρω σε τι κίνδυνο σάς βάζω.
Αυτά είναι για σας.
- Τί είναι; - Όχι, όχι!
Ντάβιντ, σύνελθε. Κράτησέ τα.
Εμπρός. Πάμε.
Προχώρα, μπες μέσα.
Φοβάσαι, ε;
Πριν από τον πόλεμο, πολλοί έφτιαξαν παρόμοια.
Είχαν υποψιαστεί τι ερχόταν
κι έφτιαξαν καταφύγια.
Τώρα τα χρησιμοποιούν ως αποθήκες ή κελλάρια.
Εγώ βοήθησα να γίνει αυτό που έχετε στο πατρικό σου.
Από δω κάτω είναι η σκάλα.
Μπορείς να ακούς τι γίνεται στο σπίτι.
Εδώ υπήρχαν κάγκελα και τα κόψαμε.
Τώρα οδηγεί στην υδρορροή.
Πάρε στρώμα. Θα σου έρχεται ζέστη από το διπλανό δωμάτιο.
Το γουρούνι θα φύγει από δω.
Θα το φροντίσω.
Τις νύχτες, αν θες, μπορείς να βγαίνεις έξω, εντάξει;
Αυτό θα το συζητήσουμε.
Μα, δεν θα πρέπει να πλένεται;
Ναι, αλλά το πιο σημαντικό είναι να μην ακούγεσαι καθόλου.
Αν συμβεί κάτι, ξύσε απαλά.
Σαν ποντίκι, εντάξει;
Πάρε μερικές κουβέρτες και μία λάμπα κηροζίνης.
Καληνύχτα.
Θα σου φέρω μία πιο ζεστή.
Ντάβιντ...
Καληνύχτα.
Πρέπει να κάνουμε κάτι χωρίς χρονοτριβή.
Για ποιό πράγμα;
Πρέπει να ξεφορτωθούμε το πρόβλημα.
Πρέπει να το φάμε.
Θα το φάμε όλο, έτσι;
Τί θα κάνουμε μ' αυτόν;
Τί, θέλεις να τον διώξεις;
Έλα τώρα, θέλω, δεν θέλω... Πόσο μετράει αυτό που θέλω;
Πώς μπορούσα να μείνω αδιάφορος σ' αυτό;
Κοιτούσαμε από το παράθυρό μας
και λέγαμε πως είναι κάτι που θα περάσει.
Σήμερα το έχουμε μπροστά μας.
Παρότι φοβόμουνα ότι θα μας συμβεί, δεν παύω να 'μαι αναστατωμένος.
Κοίτα, δεν θ' αλλάξει τίποτα αν τον διώξεις.
Θα τον πιάσουν στην πρώτη γωνία που θα στρίψει
και θ' ανακαλύψουν ότι ήταν σε μας.
Ότι ήταν εδώ κι ότι δεν τον ανέφερες.
Τί μου λες τώρα; Ακόμα πιο απλό, αν είχα άγνοια...
Θέλεις να τον καταδώσεις;
- Τί; - Θέλεις να τον παραδώσεις;
- Σε παρακαλώ, βρε Μαρίε, τώρα. - Αποφάσισες γι' αυτόν,
για σένα, για μένα και για όλους στη γειτονιά.
- Και με κατηγορείς γι' αυτό; - Όχι.
Δεν σε κατηγορώ.
Ευτυχώς που δεν έχουμε παιδιά.
Έχεις απόλυτο δίκιο.
Τί απαίσια μυρωδιά!
Το σαπούνι είναι.
Η μυρωδιά με ξύπνησε.
Πρέπει να μας βοηθήσει να το φάμε.
Νομίζεις πως θα βάλει χοιρινό στο στόμα του;
Στις συνθήκες που βρέθηκε, θα τρώει ό,τι υπάρχει.
Ζορίστηκα και κινδύνεψα,
για να το κουβαλήσω εδώ.
Ψηλά τα χέρια!
- Σας κατατρόμαξα; - Ηλίθιε!
Γιόζεφ, πας γυρεύοντας μπελάδες; Τί γίνεται δω;
Μαρίε, οι νοστιμιές σου μυρίζουν μέχρι το δρόμο.
Φυρί-φυρί το πάτε να 'ρθουν για έρευνα. Δώσ' μου λίγο.
Δεν πρόλαβε να σιτέψει, σκληρό σαν τους καιρούς που ζούμε.
Όλα θα γίνουν όπως πρέπει. Το καπέλο μου, παρακαλώ.
Ελπίζω να μην λέρωσες το αμάξι μου.
Γιόζεφ, στ' αλήθεια πας γυρεύοντας.
Και τί θα το κάνετε τελικά;
Θα φάμε εμείς. Θα δώσουμε και σε σένα.
Παίρνω κάτι, δίνω κάτι.
Μαρίε, έλα να ρίξεις μια ματιά.
- Δες αυτήν την ομορφιά. - Πού το βρήκες;
Το δημεύσαμε χθες. Δεν το χρειάζονται πια.
Εδώ βρήκε τη θέση του.
Λοιπόν, αποφάσισες; Η πρόταση να δουλέψεις με μας ισχύει.
Αισθάνομαι τόσο καλά μαζί σας.
Ο Γιόζεφ είχε πάντοτε στυλ. Ήξερε πώς να ζει.
Μου είχε βρει δουλειά αποθηκάριου, σωστά;
Ο Εβραίος Βήνερ ήταν τσιφούτης αλλά όχι κακός, όσο είχαμε την κρίση.
Τρία στόματα έτρεφα.
Τα παλιόπαιδα. Καλομάθανε και δεν μπορούν με λιγότερα.
Γιόζεφ, θυμάσαι εκείνο το αγόρι που το φώναζαν
Βουρστ αντί για Χορστ;
- Ξέρεις, Βουρστ, λουκάνικο. - Ξέρω τι θα πει ''βουρστ''.
''Φέρε μου μπύρα, Βουρστ!''
''Χάσου από μπρος μου, Βουρστ!'' ''Ξεκουμπίσου, πίσω στο Ράιχ.''
Πίσω πού; Εδώ είναι το σπίτι μου.
Εδώ μαζί μας, εννοείς;
Ακριβώς.
Ο Γιόζεφ με δέχτηκε σαν να 'μουν παιδί του.
Έστειλε στο διάολο όλους αυτούς τους αλήτες.
- Μια και το 'φερε η κουβέντα, μήπως σας βρίσκεται μπύρα; - Όχι.
Σιγά τώρα, σε δέχτηκαν, δεν σε δέχτηκαν. Παλιές ιστορίες πια.
Μια φορά θυμάμαι...
Σήμερα γελάμε μ' όλ' αυτά.
Σήμερα, σας αποδέχομαι εγώ.
Πρέπει να βοηθάμε ο ένας τον άλλον. Χθες βρέθηκα σε ανάγκη εγώ.
Αύριο μπορεί να βρεθείς εσύ.
Πόσω μάλλον εάν δεν τηρείς την νομοθεσία για τα αποθέματα.
Αυτό θα σήμαινε φυλάκιση, Μαρίε. Αλλά είναι μπουκιά και συχώριο.
- Τίποτα δεν ξεχνιέται. - Εντάξει, σταμάτα. Πάψε, επιτέλους.
Βλέπεις πώς με κοιτάει;
Μην τον κοιτάς έτσι.
- Πάρε, Βουρστ... Χορστ! - Ευχαριστώ, έφαγα αρκετό.
Νομίζεις πως δεν βλέπω ότι κάποιοι με αποφεύγουν;
Ότι αλλάζουν πεζοδρόμιο;
Πρόβλημά τους.
Τί έχω κάνει σ' αυτούς, ή στον οποιονδήποτε;
Βοηθώ τους αξιοπρεπείς ανθρώπους.
Είναι αμάρτημα αυτό;
Όχι, δεν είναι.
Όλοι μιλάνε για βοήθεια. Είναι μόνο λόγια, λόγια, λόγια.
Αυτό είναι για μένα βοήθεια.
- Είσαι ήρωας, λοιπόν. - Τί εννοείς;
Ποιός θα ήταν τόσο χαζός που να καμώνεται τον ήρωα σήμερα;
Και συ;
Είτε καταβροχθίζεις χοιρινό
είτε κλωσσάς στον καναπέ.
Πρέπει να επιζήσουμε.
Κάθε τι αξιαγάπητο πρέπει να επιβιώσει, να διασωθεί. Σωστά;
Τί θέλεις εδώ;
Πρέπει να 'ρθεις στο σπίτι, μπαμπά. Σε περιμένει ο κ. Κέπκε.
Έτσι χτυπούν τις πόρτες των καλών ανθρώπων; Βλάκα!
- Είναι ο Καρλ. Χαιρέτησε. - Καλησπέρα.
Καλησπέρα.
Βοήθησα στη γέννα του εγώ ο ίδιος! Περίμενε έξω.
Ξεφορτωθείτε τα όλα. Όπως πρέπει. Οι άνθρωποι είναι γουρούνια.
Αν σας καταδώσουν, εγώ τί θα μπορώ να κάνω;
Καλού-κακού, σφάξτε ένα κουνέλι για να δείξετε τα δικά του κόκκαλα.
Στην κατάστασή μας,
ακολουθούμε τους κανόνες.
Έρχεται όποτε γουστάρει. Καταλαβαίνεις;
- Σε παρακαλώ. - Ξέρεις γιατί;
Έρχεται για σένα. Εγώ είμαι...
...το πρόσχημα.
Κόψ' του και συ τον βήχα. Δέξου τη δουλειά που σου προτείνει.
Μαρίε, δεν είναι...
Νομίζεις ότι εγώ...
Ότι πρέπει...
Τί;
Ξέρεις σε τί με σπρώχνεις;
- Τί με κοιτάς έτσι; - Ξέρεις τί μου ζητάς;
Εσύ έφερες εδώ τον Ντάβιντ. Κάνε, λοιπόν, αυτό που πρέπει.
Τί κάνεις; Γιατί στρώνεις εδώ;
Συμφωνήσαμε σε κάποιους κανόνες.
Και κάνεις λες κι έχουμε εστιατόριο.
Πήγαινέ του το επάνω γρήγορα.
Οι κανόνες πρέπει να τηρούνται. Θα του το πας εκεί.
Εδώ δεν είναι απόμακρο μοτέλ για φυγάδες.
Έξω έχει πίσσα σκοτάδι και η πόρτα είναι κλειδωμένη.
Δεν γίνεται να είναι μέρα-νύχτα κλειδωμενος στην τρύπα του.
- Δώσ' τα σε μένα. - Άκουσέ με.
Δεν υπάρχει μέρος αρκετά σκοτεινό για να κρυφτούμε. Κατάλαβες, αγάπη μου;
Πάρ' το, λοιπόν, και πήγαινέ του το. Πήγαινε!
- Γιόζεφ, σε παρακαλώ. - ''Σε παρακαλώ''.
Μην με παρακαλάς καθόλου. Πήγαινε.
- Γιατί με σπρώχνεις; - Συγγνώμη.
Να του πεις και ''καλή όρεξη''.
Που να με πάρει!
Ευχαριστώ.
Παρακαλώ.
- Ο σύζυγός σας έχει δίκιο. - Το ξέρω.
Το να έχει κάποιος δίκιο
είναι διαφορετικό από το να αντέχει τέτοιες καταστάσεις.
Χρειάζεσαι κάτι;
Δεν κρυώνεις εδώ;
Τελείωσες το βιβλίο;
Δεν μπορώ να διαβάσω πολύ.
Σκέφτεσαι αυτά που έχουν συμβεί στους δικούς σου;
Η Κάιε, η αδελφή μου...
...θα μπορούσε να έχει σωθεί.
Προσωρινά, τουλάχιστον.
Μετά τον ερχομό της στο στρατόπεδο τής πρότειναν να γίνει ''κάπο'', [=δεσμοφύλακας]
αν κατάφερνε να δείξει σκληρότητα.
Της έδωσαν ένα ρόπαλο και
της ζήτησαν να δείρει τους γονείς μας μέχρι θανάτου.
Είδα τον πατέρα και τη μητέρα μου
πεσμένους στα γόνατα να την ικετεύουν να το κάνει.
Έλα.
Ωραία.
Έχω καιρό να δω τη γυναίκα σου. Είναι καλά;
Άρχισε να μαθαίνει γαλλικά.
- Με ποιόν; - Τί;
- Ποιόν έχει δάσκαλο; - Μόνη της τα μαθαίνει.
Μόνη της;
Όταν μία τόσο ωραία γυναίκα δεν έχει παιδιά,
δεν ξέρει πώς να περάσει την ώρα της.
Αρρωσταίνει συχνά τελευταία. Δεν την πολυβλέπω.
Όχι, όχι, Γιόζεφ. Θα τα πάρεις τα φάρμακα.
- Ευχαριστώ. - Πάρ' τα, χωρίς ''ευχαριστώ''.
Ξέρω έναν καλό γιατρό που μπορείς να την πας.
Εμπιστευτική πληροφορία: Χώνουν τη μύτη τους παντού.
Δεν εμπιστεύονται πια κανέναν. Όλα τούς προκαλούν δυσπιστία.
Όπως το να μαθαίνει μία Τσέχα γαλλικά, προτού μάθει γερμανικά.
- Ναι καλά... - Μην τους υποτιμάς καθόλου.
Πρέπει να μάθεις να ελέγχεις τις εκφράσεις του προσώπου σου.
Οι Γερμανοί διαβάζουν τα πρόσωπα. Είναι εξαιρετικοί φυσιογνωμιστές.
Θα εξασκείσαι καθημερινά στην ''έκφραση νομιμοφροσύνης''.
Εύκολο για σένα. Μ' αυτήν γεννήθηκες.
Δεν είν' έτσι. Δοκίμασε.
Χαλάρωσε τους μυς σου.
Τώρα!
Τώρα δεν ξέρω καθόλου τι σκέφτεσαι.
- Ούτε και γω. - Μην γελάς!
Ήταν το αγαπημένο κομμάτι του γιου μου, του Αντρέα.
Εκείνου που έπεσε στο πεδίο της μάχης, του ήρωα...
Στην άμυνα του Χάρκοβο.
Πήγαινε στο δωμάτιό σου, Βίλλυ.
Ξέρετε, κύριοι...
Αισθάνομαι απέραντη θλίψη.
Η υπερηφάνεια όμως είναι ισχυρότερη.
Και γνωρίζω τι σημαίνει για εμάς
η απώλεια έστω και μίας ζωής νεαρού Γερμανού.
Διάβασα προσφάτως
ένα σχετικό εκπληκτικό άρθρο.
Κάποιος υπολόγισε με ακρίβεια ότι η ζωή ενός Γερμανού,
ενός στρατιώτη,
αξίζει όσο οι ζωές 20 Σλάβων και 100 Εβραίων.
- Εκατό; - Ναι.
Σου έφερα πράγματα. Βιταμίνες και λάμπα σολάριουμ.
Σ' ένα μεγάλο άδειο σπίτι είσαι κολλημένος εδώ στην τρύπα, ε;
Λυπάμαι τόσο γι' αυτό...
Ζω με τον φόβο μήπως οι γείτονες ανακαλύψουν κάτι.
Κανέναν δεν εμπιστεύομαι πια κι αυτούς ακόμα λιγότερο.
Δεν έχω πια κανέναν να μιλάω.
Μου είναι όμως αρκετό να μιλάμε οι δυο μας πού και πού.
Χάρη σ' αυτό αντέχω.
Κι εγώ το ίδιο.
Και μεις σ' ένα κελί ζούμε. Πιο μεγάλο και πιο φωτεινό.
Τί είναι;
Χρειάζεσαι κάτι;
Νομίζω ότι άρπαξα κρύωμα.
Κρίμα...
Πάρε ένα μαξιλάρι.
Λοιπόν, καληνύχτα.
Ο γερο-Κέπκε δεν είναι και τόσο κακό αφεντικό, είδες;
Καληνύχτα.
Και η Μαρίε;
Μένει ολομόναχη όλη μέρα.
Ίσως η επίσκεψή μου της δώσει χαρά.
Σου είπα, Χορστ, δεν είναι καλά. Καληνύχτα.
''Είμαι στο Παρίσι. Επισκέπτομαι τα μουσεία.''
''Το Λούβρο είναι πολύ ωραίο.''
''Το έχω επισκεφτεί τρεις φορές.''
Πρέπει να τα 'χεις χαμένα! Νόμιζα πως κοιμόσουν.
Έφερες φάρμακα;
Φυσικά, αλλά ο Προχάσκα ήρθε μαζί μου ως εδώ.
Κι αν ανέβαινε επάνω;
Κάποτε τον είπες σπιούνο, θυμάσαι;
Χόρστ!
Πρόσεχε τη συσκότιση, Γιόζεφ!
Καληνύχτα.
Δεν θέλω να πηγαίνεις εκεί όσο λείπω.
- Είναι άρρωστος. - Δώσ' του ακόμα μία κουβέρτα.
Το έκανα ήδη. Του πήγα και την γούνα και την λάμπα σολάριουμ.
Τί;
Την δική μου λάμπα;
Ούτε γω είμαι καλά και συ πήγες και του 'δωσες την λάμπα μου!
Πήγαινε ξάπλωσε. Θα σου φτιάξω τσάι.
Αν έμεινε καθόλου.
Θέλεις να τον χτίσεις εκεί μέσα για να ησυχάσεις εσύ;
Γιόζεφ, είναι στ' αλήθεια άρρωστος.
Ακριβώς. Μπορεί να κολλήσεις.
Τί κάνεις;
Θα κοιμηθώ εδώ, μήπως χρειαστεί κάτι.
Όχι, θα κοιμηθώ εγώ στον καναπέ. Πήγαινε κοιμήσου.
Μην ανησυχείς. Θα βάλω μια παντόφλα στην πόρτα.
Είσαι τόσο...
Σκατοζωή!
Καληνύχτα.
- Καλησπέρα. - Αγκάτα, έλα μέσα!
Πρέπει ν' αγοράσω χαρτοφύλακα.
Ευχαριστώ.
Συγγνώμη.
Η Γκεστάπο, Μαρίε!
Βούλωσ' το, ηλίθιε!
- Γεια. Έχουμε επισκέπτες. - Γιόζεφ, σε παρακαλώ...
Γιόζεφ, έλα εδώ!
Παρακαλώ.
- Πρέπει ν' αγοράσω χαρτοφύλακα. - Ναι.
- Τί εννοείς ''ναι'', ηλίθιε; - Καθήστε, κύριε Κέπκε.
Μαρίε, φαίνεσαι χάλια. Δεν σε έπιασαν τα φάρμακα;
Σου ζητώ συγγνώμη. Έχασε στη μάχη τον μεσαίο γιο του.
Στον Πωλ!
Μην του δίνεις άλλο. Αρκετά ήπιε.
Μίλα Γερμανικά, είναι η μητρική σου.
Συγγνώμη. Στον Πωλ, τον ήρωα!
Μην πιάνεις στο στόμα σου το όνομά του!
Γιόζεφ, σε παρακαλώ...
Ποιά μας φωνάζει; Ποιά μας ζητάει;
Γιατί δεν αερίζεις λίγο το δωμάτιο, Μαρίε;
Κάτσε κάτω. Ο Πωλ μου...
Φταίτε και σεις.
Δοκίμασες κομπρέσες στο στέρνο;
Πρόσεξε μην κολλήσεις.
Εμείς δεν κολλάμε ποτέ τίποτα. Είμαι βόρειος.
Αρεία φυλή.
Μαρίε, θα έρθει η ώρα
που από την ένωση ανθρώπων σαν εμάς...
Τί φοβάσαι;
Αυτή η ώρα κι αυτός ο άνθρωπος
ίσως έρθουν συντομότερα απ' όσο νομίζεις.
Ας μην εναντιωνόμαστε, Μαρίε.
Γιόζεφ, η γυναίκα σου ψήνεται στον πυρετό. Έλα να την δεις.
Στο καλό να πάτε.
Είστε Τσέχοι. Θα έπρεπε να ντρέπεστε!
- Καλησπέρα, Μαρίε. - Με κατατρόμαξες!
Γερή, ευκίνητη, όμορφη, όπως ακριβώς μ' αρέσεις.
- Πού είναι ο Γιόζεφ; - Ποιός είν' αυτός;
Είναι με τον δόκτορα Φίσερ.
Πιστεύω πως θα αποδειχθεί ότι το πρόβλημα δεν το 'χεις εσύ.
Δες εδώ!
Τί είναι αυτό; Για τη γυναίκα σου;
Αν ζύγιζε 50 κιλά λιγότερο. Ξέρω ακριβώς το νούμερό σου.
Όχι, δεν μπορώ να το δεχτώ. Ευχαριστώ. Κράτησέ το.
Αντιθέτως, θα το δοκιμάσεις εδώ και τώρα.
Έχω αμάξι, κρασί και κρύο κοτόπουλο.
- Ας πάμε μια βόλτα, τί λες; - Όχι, όχι.
Είναι διαταγή!
Θα ζηλέψει λες ο Γιόζεφ με ένα δώρο από φίλο;
Ζήλεψε με τα λουκάνικα, με τα φάρμακα; Δοκίμασέ το.
Είναι για πιο νέα γυναίκα, δεν νομίζεις;
Ναι, αλήθεια, αλλά θα σου πηγαίνει και σένα.
Θα το δοκιμάσω...
Αλλά δεν θα πάμε πουθενά μαζί.
- Θα είναι το μικρό μας μυστικό. - Ποιό;
Οι εξετάσεις μπορεί να κρατήσουν δύο και τρεις ώρες.
Μπορούμε να περιμένουμε μαζί τα αποτελέσματα.
Μπορούμε να μείνουμε και δω να περιμένουμε, αν προτιμάς.
Όχι, δεν θέλω εδώ. Ένα λεπτό.
- Τί έγινε πάλι. - Κάτι ξέχασα.
Καλό;
Στο κάτω-κάτω, Μαρίε,
είμαστε όσο νοιώθουμε.
Εγώ σήμερα νοιώθω 21!
Πρέπει να επιστρέψω νωρίς.
Μήπως ξέχασες να ταΐσεις τα ζωντανά σου;
Απ' όσο ξέρω σφάξατε όλα τα κουνέλια.
Έμεινε μόνο το σαράκι ...στην ντουλάπα σας.
Καλά δεν τα λέω;
Δεν θα κινδύνευες από εμένα,
ακόμα και βούβαλο αν έκρυβες στην ντουλάπα.
- Χορστ! - Καλά δεν άκουσα;
- Πρόσεχε! - Προσέχω, Μαρίε!
Προσέχω.
Χαλάρωσε λίγο.
Είσαι πολύ σφιγμένη.
Τεντωμένη σαν τόξο.
Α, ο καλός μου φίλος! Παρακαλώ, παρακαλώ.
Τί ευτυχής σύμπτωση!
Πρόκειται για κάτι σοβαρό;
Όχι, εξέταση ρουτίνας.
Ο δρ Φίσερ είναι θαυμάσιος γιατρός.
Αληθινός επαγγελματίας.
Υπέβαλε σε στείρωση περίπου 100 τσιγγάνους υπανθρώπους.
Στοιχηματίζω ότι με τον Γιόζεφ πάψατε να βγαίνετε με το που άρχισε ο πόλεμος.
Ένα λεπτό, παρακαλώ.
Δοκίμασε. Ένα λεπτό.
- Και δύο κονιάκ παρακαλώ. - Όχι, εγώ δεν θέλω.
Γιατί; Συνεχώς δείχνεις να φοβάσαι κάτι.
Τί φοβάσαι; Τον εαυτό σου;
Εσένα.
Εμένα; Για όνομα του Θεού, γιατί;
Δεν ξέρω.
Υποφέρω και γω όπως και συ.
Κοίτα, εγώ δεν είμαι για εκδρομές. Είμαι παντρεμένη γυναίκα.
Με έναν ξοφλημένο. Εσύ το θέλεις και ζεις μέσα σε τάφο.
Όλοι μας έτσι ζούμε.
Είσαι και συ παντρεμένος και μάλιστα έχεις και παιδιά.
Ακριβώς.
Έχω σύζυγο και παιδιά, που τόσο θα ήθελες και συ.
Κοίτα, θα σου πω κάτι, Μαρίε.
Έχω πολύ φιλόδοξη γυναίκα.
Είναι επίμονη, δυνατή...
Με την επιμονή της και με πολλή προσπάθεια κατάφερε
να με κάνει άλλον άνθρωπο.
Οι ρίζες μου βρίσκονται εδώ.
Εκείνη είναι Γερμανίδα, εγώ είμαι Βοημός.
Νομίζεις πως όσα σου λέω δεν τα πιστεύω;
- Τότε γιατί την παντρεύτηκες; - Γιατί την αγάπησα.
Και τώρα δεν την αγαπάς πια;
Όχι. Όχι πια.
Εσύ αγαπάς ακόμα τον Γιόζεφ;
Ναι.
Μα, δεν θέλω.
- Ξέρεις τί θέλει; - Ποιός;
Η φανατισμένη μου σύζυγος.
Να πάμε να ζήσουμε στο Ράιχ, σε πιο ασφαλές μέρος.
Να πάτε.
Μα εκεί τους βομβαρδίζουν κάθε μέρα.
Της έχει καρφωθεί η ιδέα πως μετά τον πόλεμο
οι Τσέχοι θα μας γδάρουν ζωντανούς.
Τέλος πάντων...
Κύριε.
Μία σταγόνα αρκεί.
Θα μπορούσε να σας δώσει ένα χεράκι...
Μαρίε, έλα να δεις.
- Έλα να ρίξεις μια ματιά. - Τί είναι;
Την έπιασα!
- Αυτό είναι λαθροθηρία. - Αυτό είναι μία καραβίδα.
Λίγος κίνδυνος είναι απαραίτητος σε τέτοιες εξορμήσεις.
Να πιάσω μερικές, να τις μαγειρέψουμε για δείπνο;
Είναι πολύ νόστιμες.
- Αν νομίζεις πως αξίζει τον κόπο. - Αξίζει, Μαρίε.
Είσαι τόσο ωραία. Μόνο μία ομπρέλλα και θα είσαι...
Όμορφη Βοημία, δική μου Βοημία...
Η ψυχή μου ανατέλλει για σένα...
Θα γίνεις αντιστασιακός εξαιτίας μου;
Όχι, Μαρίε. Επίθεση ετοιμάζω.
- Δεν χρειάζεται... - Χρειάζεται.
Δεν μου αρέσει!
Μα, είσαι έξυπνη γυναίκα.
- Άσε με ήσυχη! - Μαρίε...
Το πρόβλημά σου λύνεται πολύ εύκολα.
Χωρίς πειράματα και εγχειρήσεις.
- Φύγε από κοντά μου! - Αφού ξέρω ότι το θέλεις...
Μου προτείνεις τον βιασμο σαν λύση!
Ποιός θα σε βιάσει; Ψυχή δεν υπάρχει εδώ. Είμαστε μόνοι μας, Μαρίε...
Άσε με ήσυχη!
- Πάρε βαθειά ανάσα. - Ευχαριστώ για τη συμβουλή.
Δεν ήθελα να σε πονέσω.
Ίσως είμαι έγκυος. Δεν θέλω να το χάσω.
Σιγά τώρα... Μαρίε, δεν είμαι είκοσι χρονών.
Μην με παραμυθιάζεις έτσι. Τέτοιο χοντρό ψέμμα!
Θέλω να πάω σπίτι.
Πήγαινε, λοιπόν! Εγώ δεν μπορώ.
Σας έχω άσχημα νέα.
Δυστυχώς, οι εξετάσεις δείχνουν ότι εσείς έχετε το πρόβλημα.
Δεν μπορείτε να τεκνοποιήσετε.
Καταλαβαίνω. Σας ευχαριστώ, γιατρέ.
Παρακαλώ, κ. Τσίζεκ.
- Πάμε απέναντι. - Καλησπέρα, κ. Σιμάτσεκ.
Μην φεύγετε, να σας εξηγήσω.
Λιμπούσκα, δεν ξέρεις την αλήθεια για μένα.
Είμαι Τσέχος, όπως κι εσύ.
Δυστυχώς, έχω ένα πρόβλημα που δεν μπορώ να εξηγήσω τώρα.
Γιόζεφ, δεν ξέρω γιατί, εγώ...
Είμαι αξιοπρεπής άνθρωπος, δεν έχω σχέση μ' αυτά τα γουρούνια.
Γεια σου, γεια σου! Φίλε μου!
- Να σε πάμε κάπου με το αμάξι; - Όχι, ευχαριστώ.
Κρίμα.
Αντίο.
Ελάτε, παιδιά. Ας αφήσουμε αυτόν τον φίλο.
Λιμπούσκα...
Χριστέ μου! Τί γυρεύεις εδώ;
Λυπάμαι που σε τρόμαξα.
- Αποφάσισα να φύγω. - Πώς είπες;
Μπορεί να μην γλυτώσουμε στην επόμενη επίσκεψη.
Είσαι με τα καλά σου;
''Αγαπητοί Τσίζεκ, η ανταμοιβή σας''
''βρίσκεται στο αριστερό συρτάρι.''
Ντάβιντ, δεν είναι...
Καταλαβαίνεις; Αν φύγεις σήμερα, θα μας σκοτώσουν όλους αύριο.
Πού θα πήγαινες;
Μην ανησυχείς. Δεν θα με έπιαναν ζωντανό.
Ζωντανό ή νεκρό, δεν θα εύρισκαν σε ποιόν ανήκει αυτό το πουλόβερ;
Ντάβιντ.
Θαυμάσια.
Όλη η πόλη με βλέπει
να βολτάρω με τους Ναζί
και τους δωσίλογους!
Δέχτηκα να δουλέψω κοντά τους
και τώρα ξεσηκώθηκες να φύγεις.
Πού ήσουν;
- Πηγαίνετε κάπου; - Ναι, Μαρούσκα, ναι!
Ο κύριος από δω έπληξε, βλέπεις. Θέλει να βγει, να ξεσκάσει!
Μην φωνάζεις έτσι!
Ντάβιντ, γρήγορα πίσω εκεί που ανήκεις.
Το ξέρω, αλλά προσπάθησε και συ να με καταλάβεις, Χορστ.
Ένα λεπτό, παρακαλώ. Επιστρέφω.
Πρέπει να περιμένουμε ένα λεπτό.
Το άκουσα.
Να 'μαι!
Ο Κέπκε πρέπει να εγκαταλείψει την έπαυλη των Βήνερ.
Γιατί;
Δεν είναι πλέον πατέρας ηρώων, αλλά πατέρας λιποτάκτη.
Λιποτάκτη;
Ο πιτσιρίκος, εκείνο το σαμιαμίδι, πυροβολήθηκε ενώ το έσκαγε.
Τον πυροβόλησαν οι δικοί τους, οι Γερμανοί.
Η γυναίκα του έπαθε νευρικό κλονισμό και νοσηλεύεται στο ψυχιατρείο.
Ο Κέπκε έπαθε εγκεφαλικό.
Τί μας αφορά εμάς;
- Δεν κατάλαβες; - Τί να καταλάβω;
Ο Προχάσκα θέλει να τον φέρει εδώ σε μας.
- Εδώ; - Ναι.
- Πού εδώ; - Μην φωνάζεις.
Χορστ, μπορούμε να τα πούμε οι δυο μας;
Όχι, όχι. Ούτε γαλιφιές, ούτε δωροδοκίες. Όλα θα γίνουν όπως πρέπει.
Είναι απλώς μία λύση. Ένας σακάτης δεν είναι απειλή.
- Πρέπει να βοηθάμε ο ένας τον άλλον! - Χορστ...
Έλα.
- Η κυρία Τσίζεκ. Ο κύριος Κέπκε. - Ξέρω.
Παρακαλώ, δεχθείτε τα συλλυπητήριά μου.
Πώς θα πούμε ''τρομερό'';
- Τρομερό τί; - Τρομερή τραγωδία;
''τρομερή τραγωδία'' (στα γερμανικά)
Ναι, λυπηθήκαμε πολύ
γι' αυτό που σας συνέβη.
Θα θέλαμε να σας βοηθήσουμε,
αλλά δεν μπορούμε, δυστυχώς.
Μπορώ να ρωτήσω γιατί;
Έχουμε μιλήσει ήδη γι' αυτό.
Ναι; Δεν θυμάμαι κάτι τέτοιο.
Είμαι έγκυος.
Τί;
Χρειαζόμαστε το δωμάτιο για το παιδί.
Μετάφρασέ το.
Είμαι έγκυος...
Χρειαζόμαστε το δωμάτιο για το παιδί.
Τότε, το πράγμα αλλάζει.
Σ' αυτήν την περίπτωση, δεν μπορεί να μείνει άλλος εδώ.
Τα συγχαρητήριά μου, Γιόζεφ!
Ευχαριστώ.
Ελπίζω να καταλαβαίνεις τι κάνεις, αγαπητή.
Θα χρειαστώ μία γνωμάτευση από τον δόκτορα Φίσερ.
Πάμε, Άλμπρεχτ.
Θα με συγχωρήσετε, κ. Τσίζεκ;
Απολογούμαι. (στα τσέχικα)
Ορίστε.
Ελάτε δω, μικρά μου...
Είσαι παλαβός; Περίμενε. Θα σου εξηγήσω.
Καληνύχτα.
Γιατί είσαι εδώ; Πού είναι το κλειδί της πόρτας;
- Ήταν μια ξαφνική έμπνευση. - Εμένα μου λες...
Μπορείς να ψεύδεσαι τόσο πειστικά, ενώ πήρες καλή ανατροφή;
Τότε με τον Προχάσκα...
...έγιναν χειρότερα απ' αυτά που σου είπα.
Φέρθηκε σαν γουρούνι.
Ούτε που μου πέρασε από το μυαλό ότι θα με εκδικηθεί έτσι.
Δεν ήξερα αν θα με πίστευες.
Με εκπλήσσεις.
Πώς να σε εμπιστευτώ τώρα;
Δεν έχω πάει με άλλον
εκτός από σένα.
Σε πιστεύω. Πρέπει να σε πιστέψω.
Θέλω να σε πιστέψω.
Μόνο που... Περίμενε.
- Τί; - Μαρούσκα...
Έχουμε τρομερό πρόβλημα.
Τί θα κάνουμε;
Για ποιό πράγμα;
Όλη η γειτονιά ξέρει ότι δεν κάνουμε παιδιά.
Έχω και γνωμάτευση γιατρού πια.
Μπορούν εύκολα να το ελέγξουν.
Ο Προχάσκα δεν θα σταματήσει.
Κι αν αποκαλυφθεί,
ούτε η Παναγία σου δεν θα μπορεί να μας βοηθήσει.
- Και ο γιατρός; - Τί;
Ο γιατρός;
Έλα, τώρα. Δικός τους είναι. Γουρούνι κι αυτός.
Ω, Θεέ μου!
- Ένα μάς μένει μόνο. - Τί;
Να μείνεις έγκυος το συντομότερο.
Αλλιώς θα μας στείλουν στην κρεμάλα.
Η μόνη μας ελπίδα...
...είναι ο Ντάβιντ.
Ο Ντάβιντ;
Ο Ντάβιντ.
Δεν γίνεται να μου ζητάς τέτοιο πράγμα.
Δεν θα το κάνω ποτέ.
Ποτέ, Γιόζεφ.
Είσαι μουρλός;
Ντάβιντ, έλα εδώ.
- Κάποιος χτυπάει το κουδούνι. - Αναλαμβάνω εγώ.
Πάτε πάλι μέσα. Θα αναλάβω εγώ.
Ηρέμησε.
Γεια.
Ήρθα να σου μιλήσω ανοιχτά.
Αν νομίζεις πως θα σε καλύψω, γελιέσαι.
Για όλα υπάρχει όριο. Δεν προδίδω τα πιστεύω μου.
- Μην τα προδώσεις. - Κοίτα πώς είσαι...
Το γιορτάζουμε, καταλαβαίνεις.
Τέτοιο νέο!
Ήταν νέο και για σένα, ε;
Εγώ έτυχε να είμαι μπροστά και το έμαθα.
Πότε πήγε στον γιατρό;
- Τί; - Πότε πήγε στον γιατρό;
Η γυναίκα μου εννοείς; Δεν ήθελε...
...δεν ήθελε να με ανησυχήσει, καταλαβαίνεις.
Είναι πολύ...
Ήθελε να είναι τελείως σίγουρη.
Για χρόνια δεν μπορούσατε να κάνετε παιδιά,
και τώρα που σας είχαμε ανάγκη, έγινε το θαύμα!
- Κανείς δεν θα το χάψει. - Μην μου φωνάζεις εμένα!
Αλλά τις αβάσιμες υποψίες μπορείς να τις διαλύσεις, έτσι;
Ναι, φυσικά. Μ' αυτό ασχολούμαστε τώρα.
Το ελπίζω.
Οι καιροί είναι δύσκολοι, μην παίζεις παιχνίδια με κανέναν.
- Θέλεις τζούρα; - Κατάλαβες;
Ιησού Χριστέ!
Εμπρός, λοιπόν.
Πάμε.
Ντάβιντ.
Κάτσε εδώ. Το ξέρω ότι είναι τρομερό.
Σε καταλαβαίνω πάρα πολύ καλά.
Μήπως να βγάζαμε τον πίνακα;
- Το κλάμα δεν βοηθάει. - Μα, δεν μπορώ.
Είναι ζήτημα ζωής και θανάτου, δεν έχει ''δεν μπορώ''.
- Μην λες ''δεν μπορώ''. - Ντάβιντ, δεν φταις εσύ.
Ντάβιντ, έλα εδώ.
Ηρέμησε.
Ξάπλωσε εδώ όμορφα και καλά.
Δεν μπορείς να μας αφήσεις τώρα. Πρέπει να γίνει.
Πρέπει, πρέπει να γίνει.
Διάβολε, οι ζωές μας παίζονται!
Και σταμάτα να κλαις.
Πώς είναι η κ. Τσίζεκ; Καιρό έχω να την δω.
Ώστε τα κατάφεραν τελικά;
Κάποιος θα το θεωρούσε χαμένη υπόθεση.
Φάντα, πάψτε να τσακώνεστε!
Και, να σας πω...
Εγώ θα φοβόμουν να κυκλοφορώ.
Ντρέπομαι πάρα πολύ.
Θέλω να απολογηθώ.
Φέρθηκα απαράδεκτα τότε. Σαν ζώο.
Θα σου είμαι ευγνώμων, αν μπορείς να το ξεχάσεις.
Πήρα το θάρρος να σου φέρω κάτι.
Ρίξε μια ματιά. Εμείς δεν τα χρειαζόμαστε πια.
Αυτά, αν είναι κορίτσι.
Κι αυτά, αν είναι αγόρι.
Πεινάς;
Κανείς δεν μου μαγειρεύει εδώ και έξι μήνες.
- Γεια. - Γιόζεφ, πού ήσουν;
Χάθηκες τελευταία.
Σχεδιάζεις όπλα εκεί μέσα;
Όχι, όχι, ακούω ραδιόφωνο εκεί.
- Πάρε μία τηγανίτα. - Ευχαριστώ.
- Μουσική ακούς; - Μουσική.
Μουσική που κάποιοι πρέπει να συνηθίσουν.
Προτιμάς το κοντσέρτο για όργανο του Στάλιν; Ανυπομονείς για την τυραννία των μουζίκων;
Έλα τώρα, Χορστ. Μην πιστεύεις τον σταθμό που ακούς.
Θα σου δείξω κάτι. Κοίτα.
Αυτός είναι ο Κόκκινος Στρατός. Αυτοί είναι οι σύμμαχοί μας.
Και αυτή...
Αυτή είναι η Βέρμαχτ σου. Και τώρα δες.
Μην βιάζεσαι.
Ζηλεύω την ηρεμία σου,
αλλά δεν καταλαβαίνω την μακαριότητά σου.
Δεν καταλαβαίνω τι θέλεις να μου πεις.
Πρέπει να κρύβεις κάποιον άσσο στο μανίκι σου.
Χορστ, κάνεις σαν να μην με ξέρεις.
Γιόζεφ, μπορεί να 'ρθουν εδώ για έρευνα
και ν' αποκαλυφθούν όλα.
Αστειεύομαι, φυσικά, αλλά τέτοιες μέρες γίνονται τα λάθη.
Νευρικότητα, λάθη και γρήγορες αποφάσεις.
Με καταλαβαίνεις.
Ξέρεις τι λένε για το καράβι...
- Ότι όλοι ταξιδεύουμε με το ίδιο καράβι. - Ναι.
- Φόβος, ε; - Ποιοί φοβούνται; Εμείς οι δύο;
Όχι εγώ. Εγώ δεν φοβάμαι.
Θα σου το θέσω αλλιώς.
Σκέφτηκα πως ίσως βρεθείτε στην επείγουσα ανάγκη
να κρύψετε κάτι ή κάποιον σε ασφαλές μέρος.
Ξέρω πού. Στο σπίτι μου.
Κανείς δεν θα ψάξει εκεί κάτι ή κάποιον.
Ναι, βέβαια. Ίσως σε λίγες βδομάδες να μην ψάξουν ούτε για σένα.
Σε τέτοια περίπτωση, θα πάω νότια. Έχω εκεί συγγενείς.
Καλά, αλλά δεν έχω κάτι ή κάποιον να κρύψω,
στους συγγενείς σου νότια.
Που να σε πάρει!
- Συγγνώμη. - Πάω να ξαπλώσω.
Κάνεις σαν παιδί. Ποιός θα φροντίσει το μωρό;
- Νομίζεις δεν θα το ανακαλύψουν; - Ξέρεις κάτι;
Φαέ την τηγανίτα σου, Βουρστ, και πάρε δρόμο.
- Ας μην μιλάμε σε τέτοιο τόνο. - Έτσι ακριβώς θα μιλάμε!
Είσαι σοβαρός; Δεν είμαστε στο Παρίσι, εκτός κινδύνου!
Κινδυνεύει η ζωή μας εδώ κάθε μέρα. Μην κοροϊδευόμαστε.
Πού πας; Η πόρτα είναι από κει.
- Εμένα μ' ενδιαφέρει αυτή. - Πάνε στο διάολο!
Τί γίνεται;
Να 'τα μας!
Θεέ μου, τί κάνουμε τώρα, Γιόζεφ;
- Ηρέμησε. - Κάνε κάτι.
- Φοβάμαι. - Περίμενε.
Παναγία Δέσποινα, βοήθησέ με, σε παρακαλώ.
Προστάτεψε το παιδί μου.
- Τί είναι αυτό; - Αλίκ, έλα εδώ.
Κρέας.
Δεν υπάρχει τίποτα εδώ.
Είναι το σπίτι ενός πολίτη του Ράιχ.
Μένουμε πιστοί στο καθήκον.
- Χορστ Προχάσκα; - Ναι.
Εντάξει. Πάμε παρακάτω.
Έφυγαν.
Μας έσωσες τη ζωή, Χορστ. Σ' ευχαριστώ.
Μάλλον και των τριών σας.
Υπολογίζεις και το παιδί.
Πρέπει να βοηθάμε ο ένας τον άλλον.
Αντούλκα. Για τον Αλίκ.
Κι εγώ. Κι εγώ.
Μπάσταρδοι!
Είναι στον δρόμο μας.
- Ήρθε η ώρα. - Τί;
Περίμενε. Θα φέρω την κ. Σιμάτσεκ.
Όχι, καλύτερα φέρε τον γιατρό.
Τί; Να βγω έξω, στην πόλη;
Ντάβιντ, δεν είναι καλά. Πρέπει να πάω στο νοσοκομείο.
Πρόσεχέ την, σε παρακαλώ.
Μαρούσκα, να προσέχεις.
- Έλα, κάτσε εδώ. - Όχι, είμαι καλύτερα όταν περπατάω.
Ε!
Η γυναίκα μου γεννάει!
Δεν βλέπεις τον χαμό εδώ;
Η γυναίκα μου γεννάει.
Γιατρέ!
Θέλω να μιλήσω στον Διοικητή.
Καλησπέρα. Θέλω να μιλήσω στον Διοικητή.
Καλησπέρα. Χρειάζομαι βοήθεια.
- Γεια σου, Φραντίσεκ. - Τον ξέρεις;
Ναι. Είναι γείτονάς μου, σύντροφε Καπετάνιε.
Δούλευε για τους Γερμανούς, δήμευε εβραϊκές περιουσίες.
Έκανε παρέα με δωσίλογους.
Ήταν φίλος με έναν διοικητή των SS.
- Πάρτε τον από δω. - Μα, γιατί;
- Ρωτάς γιατί; - Μα, Φραντίσεκ...
Δεν θα τολμούσα να 'ρθω, αν αυτά ήταν αλήθεια.
Μπορείς να διαψεύσεις τις κατηγορίες;
- Και βέβαια μπορώ. - Πώς;
Η μυρωδιά του χοιρινού ερχόταν από το δικό σου σπίτι
και τραγουδούσες γερμανικά τραγούδια.
Έκρυβα έναν δραπέτη. Έναν Εβραίο.
Έπρεπε να υποκρινόμαστε, για να μην κινούμε υποψίες.
Έπρεπε να φυλάγομαι, ακόμα κι από τους δικούς μας.
Καπετάνιε, έκρυβα τον Ντάβιντ Βήνερ, γιο Εβραίου βιομήχανου.
Εδώ και δύο χρόνια ζει στην αποθήκη μας.
Θα τον θυμάσαι τον Ντάβιντ Βήνερ.
Σήμερα, κάθε ναζιστικό γουρούνι ισχυρίζεται πώς έκρυβε κάποιον Εβραίο ή παρτιζάνο,
χαμένο ή πεθαμένο από καιρό.
Ο δικός μου...
Ο δικός μου βρίσκεται τώρα δίπλα στη γυναίκα μου που γεννάει.
Με καταλαβαίνεις;
Και ο γιατρός βρίσκεται εδώ.
Είσαι γείτονάς του. Είναι έγκυος η γυναίκα του;
Μπορούμε εύκολα να το εξακριβώσουμε.
Λες πως ο γιατρός βρίσκεται εδώ;
- Ναι, εδώ, καπετάνιε. - Καλά, λοιπόν.
Αυτοκτόνησε. Είχε δηλητήριο πάνω του.
Ένα λεπτό.
Μήπως είναι εδώ ο γιατρός σου;
Αυτός είναι.
Αυτός είναι ο γιατρός μας.
Έλα δω. Ναι, εσύ.
- Ποιά είναι η ειδικότητά σου; - Παθολόγος.
Διάβολε! Σε ρώτησε κανείς; Όχι, δεν σε ρώτησε.
Αρχηγέ, η γυναίκα μου γεννάει και χρειάζομαι τον γιατρό.
Δεν δείχνει για γιατρός.
Για γουρούνι δωσίλογος μου φαίνεται εμένα.
Σε παρακαλώ, καπετάνιε. Γιατρέ μου...
Υπάρχουν επιπλοκές, κ. Τσίζεκ;
Πήρε θέση το μωρό;
- Άρχισε ο τοκετός; - Είναι πρόωρο.
Είναι το πρώτο για την κ. Μαρίε. Στην ηλικία της μπορεί να είναι σοβαρό.
Καπετάνιε, δεν έχουμε καιρό για χάσιμο.
Θα το εξακριβώσουμε. Εγώ, ως εκπρόσωπος του Εθνικού Στρατού,
ο Σεργκέι, ως εκπρόσωπος του Σοβιετικού Στρατού
κι εσύ, ως μέλος της Αντίστασης. Εμπρός, πάμε.
Έχουμε αρκετό νερό. Φέρε μερικά σεντόνια.
Ακόμα και τώρα, στο τέλος...
- Μην τυχόν και αστειευτείς. - Πού είναι ο Εβραίος σου;
Γιόζεφ, ποιοί είναι όλοι αυτοί;
- Φίλοι. - Έφερες τον γιατρό;
Εδώ είμαι, Μαρίε. Ο γιατρός σου.
- Γιόζεφ! - Μην τσιροκοπάς. Ησύχασε.
Δείξε μας τώρα τον Εβραίο σου.
- Ορίστε; - Τον Εβραίο που έλεγες.
Έρχεται το μωρό...
Μαρίε, ηρέμησε. Ο Ντάβιντ;
Ηρέμησε. Πού είναι ο Ντάβιντ; Είναι σημαντικό.
Γεννάω, Γιόζεφ!
Φοβάμαι ότι ο τοκετός ξεκίνησε. Θα χρειαστώ βοήθεια.
Εσύ είσαι ο γιατρός. Εμείς έχουμε άλλη δουλειά εδώ.
Ας περιμένει η δουλειά σας. Εδώ είναι θέμα ζωής και θανάτου.
Μην αμφιβάλλεις καθόλου. Εσύ μείνε να βοηθήσεις.
- Μα, Καπετάνιε... - Είναι διαταγή!
Εσύ, έλα μαζί μου.
Χρειάζομαι ζεστό νερό, ψαλίδι...
και σπάγκο.
- Για τον ομφάλιο λώρο. - Εντάξει.
Ντάβιντ! Εδώ ήταν...
Ντάβιντ! Έφυγε. Εδώ ήταν...
Σε παρακαλώ, μην φοβάσαι. Εγώ ξεγεννούσα πάντα τη γυναίκα μου.
Μην με φοβάσαι, Μαρίε. Σε ικετεύω.
- Μην σπρώχνεις. Όχι ακόμα. - Χορστ.
Δεν θα έλεγα τόσο χοντρό ψέμμα. Πίστεψέ με.
Η γυναίκα μου γεννάει τώρα.
Εγώ είμαι στείρος.
Φύγε, αν δεν αντέχεις.
Βγες έξω.
Δες, αυτά είναι δικά του.
Πού θα τα έβρισκα εγώ;
Θες να με δωροδοκήσεις, γουρούνι! Σήκω πάνω και περπάτα!
Δείξε ανθρωπιά.
- Κουνήσου! - Καπετάνιε...
Δεν είναι δικά μου τα χρυσαφικά. Αυτός τα έκρυψε.
- Πέφτω στα γόνατα και σε ικετεύω... - Στα γόνατα, γουρούνι!
Θα με πυροβολήσεις εδώ, σαν το σκυλί;
- Αυτός πάλι ποιός είναι; - Ο Ντάβιντ...
- Ποιός είσαι; - Είναι ο Ντάβιντ μας.
- Ο Ντάβιντ Βήνερ. - Έχεις πάνω σου χαρτιά;
Κι αυτό; Δείξε το χέρι σου.
Αυτό;
Να με συγχωρείς, αλλά σήμερα δεν μπορείς να πιστεύεις τον καθένα.
Τον ξέρεις τον άντρα δίπλα;
Και ποιός δεν τον ξέρει;
Είναι στ' αλήθεια γιατρός;
Είναι κάποιος που ήξερε για μένα.
Μου έφερνε φαγητό και φάρμακα.
Ποτέ δεν μας πρόδωσε. Είναι έντιμος άνθρωπος.
Είναι δικός μας.
Έχουμε αγοράκι!
Φτυστός η μαμά του, ε;
Καλησπέρα, κύριε Βήνερ.
Μικρούλης που είναι!
Αλίκ!
απόδοση στα ελληνικά the grey cat